۹ سال پیش
روحش شاد باجناق با معرفتی بود
اسمش جعفر بود پاسبان بود تو
دانشگاه علم و صنعت خدمت میکرد
همیشه خدا ناراحت بود میگفت بی پدرها
باتوم دادن دستمون میگن این دانشجویانی
که بر علیه شاه شعار میدن بزنید!!!!
یا اونهایی که زیاد شلوغ میکنن دستگیرشون کنید
تحویل سازمان امنیت بدهید
خیلی نصیحتش میکردم که تو اینکارو نکن فکر کن
برادر خودته ، همکارته ، نه اصلا منم ، دنیا گرده
انسانها بهم میرسن ، بفکر اینده ات باش ، بفکر بچه هات
باش که فردا میخوان تو این اجتماع زندگی کنن
یادش بخیر ان موقه ها خدمت تا ساعت 4 بعداز ظهر بود
وقتی از اداره اومدم خونه دیدم همسرم با خواهرش از خنده
بی حال شدن ، پرسیدم چی شده؟
گفتن برو تو اتاق تا ببینی
رفتم داخل دیدم ای بابا ، مرحوم جعفر که خیلی دوستش
داشتم لباس های منو پوشیده جلو ائینه ایستاده داره با
خودش حرف میزنه گاهی هم میره عقب یه احترام نظامی
میزاره تا منو دید یه احترام نظامی بهم گذاشت ،
گفت جناب سروان خودمانیم
افسری بهم خیلی میاد/
طفلی گروهبان دو بود منم ستوانسوم
گفتم پسر خوب کاری نداره سه سال دیگه برو شبانه
بخون دیپلمتو بگیر برو اموزشگاه افسری یکسال دوره ببین
تا بشی جناب سروان گفت چشم چشم روحش شاد بعد
انقلاب انقلابیون با ماشین زدند فوت کردوقتی چشمم خورد
به این اقایونی که متوهمانه امده بودند وزارت کشور برای
پست ریاست جمهوری ثبت نام کنن یاد این خدا بیامرز افتادم
که ارزو بدل دارفانی را وداع گفت
یکی میخواد دنیا را اداره کنه
یکی با کلید نامرئیش میخواد صد روزه اقتصاد مملکتو حل کنه
یکی میخواد تریاک ازاد بشه
یکی میخواد ازادی بده به مردم
متاسفم برای کسانی که داعیه خدمتگذاری دارند
اما سوادشو ندارند تا بحال یک قانون مدونی در
همه ی امورات پایه ریزی نکردند که هر مسئولیتی
ساز کارش مشخص باشه ، همه کارها را میخوان
انقلابی پیش ببرن خداوند اخر عاقبت این ملت
و این مملکتو ختم بخیر بگرداند
امین یا رب العالمین
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده
وبلاگ زندگی عاشقانه
